NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Wyluzuj, fiucie.
Dante Pardo.
Draniu, sporo mnie kosztujesz.
Chcesz wyjść? To słuchaj.
W przyrodzie sępy wyczuwają,
kiedy jakieś zwierzę ma zdechnąć,
nawet wcześniej niż to zwierzę.
Zaczynają więc nad nim krążyć.
Krążą i krążą.
Gdy zwierzę umiera,
jako pierwsze ucztują na jego zwłokach.
Ci, którzy się na tym znają,
umieją rozróżnić sępy
od zdychających zwierząt.
Wiesz co?
Wypuszczę cię.
Na 24 godziny.
Załatw swoje sprawy, a potem mi w czymś pomożesz.
Silvestre.
Ej.
Łap to gówno.
Idę się przebrać.
No, dalej.
Nałóż to sobie na kostkę.
Wybacz, ale potrzebuję gwarancji.
Chodzi o to...
że Tavares jest...
Bardzo go podziwiam. Naprawdę.
Ale stał się ciężarem,
gdyż jego czas dobiega końca.
Pomożesz mi przyspieszyć
koniec Tavaresa.
Widzę, że to pan przemyślał. Podoba mi się to.
Nie nadymaj się.
Silvestre zawiezie cię swoim wozem.
Ma niezarejestrowaną broń.
Spróbujesz coś wywinąć,
a będziesz krzyczał głośniej niż świnia w rzeźni.
- Jasne? - Tak jest.
I o to chodzi.
To mi się podoba.
Silvestre przyniesie ci ciuchy.
Będziesz w nich wyglądał zajebiście.
Widzimy się jutro. Baw się dobrze.
Linda, skarbie.
Ja się nie wtrącam w twoje sprawy, więc ty też
zrozum, że interesy taty to sprawa taty.
Mój porywacz próbuje się
z tobą skontaktować.
- Co jest, kurwa? - Wyrażaj się.
Posłuchaj mnie.
Facet się wkurzył, bo pokrzyżowaliśmy mu szyki. To wszystko.
Nie ma się czym martwić, dobrze?
Oni mnie porwali, tato.
O mało nie zginęłam.
Co ty sobie, kurwa, myślisz?
Posłuchaj, mam...
Mam dosyć tego gówna.
Pięćset, 600 dolarów.
Obczaj to.
Wiesz, Santito...
Chcę tylko wiedzieć, kto mnie zdradził.
Zapomnij o porwaniu,
ale skup się na innych interesach.
To dużo kasy.
Jak myślisz, kto to był?
Nie ufam nikomu,
z wyjątkiem mojego uczciwego chrześniaka.
To oczywiste.
No kurwa!
Jesteśmy jedną krwią.
Dobra.
Przebijam o dwa.
Cztery.
Po sprawie, ojcze chrzestny. Poker face. Widzę to.
Dobry towar.
Tak przy okazji,
pamiętasz, że Dentysta prawie zdechł na farmie?
- No i? - Wiesz...
Myślałem o tym.
Byłoby super, gdybyśmy odpalili mu coś ekstra.
Jakiś tłusty bonusik.
Że co, kurwa?
Wiesz, jak mało mamy kasy, a ty chcesz ją trwonić?
Daj mu coś od siebie, jeśli chcesz.
Nie, daj spokój.
Ja się nie znam. Ale dobrze się spisał. Przetrwał zadymę.
- Przetrwał. - Racja.
Racja.
Co masz?
Ech, tatuśku. Ech, tatuśku!
Tatuśku!
Ojciec chrzestny stracił towar.
Pomyśl o bonusie.
Na dłuższą metę może się to opłacić.
Przedawkował heroinę.
Narkotyk wywołał zapaść oddechową.
Zmarł we śnie. Nie cierpiał.
Gdybym chciał się zabić, zrobiłbym to samo.
Sama nie wiem.
Dziwna sprawa.
Nalegał na spotkanie ze mną.
Może nie planował się zabić.
Nie chciał przyciągać uwagi...
i przesadził.
Nie był uzależniony od heroiny.
Ktoś mógł mu to wstrzyknąć, prawda?
Gdy byłem mały, matka zabraniała mi brać cukierków
od nieznajomych, bo mogą być w nich narkotyki.
Ale w celi nie było śladów napadu, prawda?
Nie. Na ciele też nie.
Co za tragedia.
Ale nie możemy nic zrobić.
Trzeba żyć dalej.
Dr Carreño, proszę przygotować akt zgonu.
Frida, poszukaj jego krewnych.
- Oby miał rodzinę. - Proszę zaczekać.
Przecież gdy Frida rozmawiała
z Florentinem, zachowywał się normalnie, tak?
Przepraszam, ale mówi pan od rzeczy.
To nie ma sensu.
Dosyć. Oskarżanie mnie stało się sportem narodowym.
Bardzo proszę, przyspieszcie
dochodzenie,
bo nękacie tych, którzy pracują nad ulepszaniem zakładu.
Gotowe.
Dokąd cię zabrać?
Myślałem nad tym...
i mam propozycję.
Pożyczysz mi wóz,
zrobisz sobie wolne
i spotkamy się wieczorem.
Głupi jesteś? Wypchaj się.
Nie.
Mogę ci zapłacić.
Tysiąc dolców.
Ale są na zewnątrz.
Pokażę ci, byś mi uwierzył.
Skąd mam wiedzieć, że wrócisz?
Mógłbym ci powiedzieć,
że możesz mnie śledzić przez GPS,
ale musisz mi zaufać.
No dobra.
Tysiąc pięćset i załatwione.
Okej.
Jesteś pewien?
Jestem.
Jeden problem.
Co powiem, gdy Peniche mnie spyta, gdzie jesteś?
Musiałbym...
Powiesz mu, że cię uderzyłem i uciekłem.
Zrozum. Przemyśl to.
Okej. Wsiadam do samochodu,
a jak wyjedziemy, przejmę kierownicę. Wybacz, ale musimy jechać.
Pierdol się, skurwielu!
Partnerze. Potrzebuję pomocy.
Przyjąłem. Już idę.
Cześć, mamo.
To ja.
Lazarito.
Mój synek.
Taki przystojny.
Gdzie byłeś, kochanie?
Co tak długo?
Byłem zajęty.
Okej.
Ale... przyjechałem
po to, o czym rozmawialiśmy.
- Aha. - Tak?
Dobrze.
Jadę po Pablito.
- Pablito. - Twojego wnuka.
Dobrze.
Kim jesteś?
- Nie, mamo. - Nie, mamo! Nie!
Idź.
GRANICA STANÓW ZJEDNOCZONYCH
Dokumenty.
Witamy z powrotem.
I co? Tęsknisz za Florentinem?
Mamy powiedzenie...
Śmierć tworzy świętych.
Evangelina.
Dziewczyny, chodźcie tu.
I co? Kanonizujecie go?
Kanonizacja?
Głupi jesteś, maleńki.
Powiem tylko,
że istnieją głosy,
które mówią nawet po śmierci.
Nie rozumiem.
Wiem, że nie rozumiesz.
Wiesz, co ja rozumiem? Chodź tu.
- Wiem, że tego chcesz. - Nie zaczynaj.
Nie zaczynaj.
Daj spokój.
Idę, podobno to zaraźliwe. Do zobaczenia.
Mój hajs.
Proszę bardzo.
Pa, pa.
Co jest grane?
Co Dante robi, kurwa, w Stanach?
Nie wiem, o czym pan mówi.
Jesteś debilem. Mów, bo jak nie,
to mam w pierdlu puste miejsce
i chętnie ci je oddam, zasrańcu.
Dante prosił o przestrzeń.
Spotkamy się wieczorem.
Przestrzeń? To twoja cholerna dziewczyna?
Nie, proszę pana.
Po pierwsze, dasz mi całą gotówkę, którą ci dał.
Po drugie,
jeśli nie wróci, wrzucę cię za kratki
i każe więźniom cię przywitać.
Nie waż się nawet
czegoś odpierdolić, Silvestre.
Nienawidzę tego chuja.
Dobry konik.
Lázaro. Nie musisz tego robić.
Gdzie mój syn?
- Co? Nie wiem. - Czemu twoi ludzie do mnie strzelali?
Zrobiłem coś nie tak?
To tylko interesy.
Poprosiłem ciebie i twojego brata o pomoc,
a wy mnie oszukaliście.
Powiesz, że nie kazałeś temu chujkowi mnie szantażować?
Na litość boską.
Nie wiem, co on zrobił. Ale nie żyje.
A ty odzyskałeś córkę. Gdzie mój syn?
Nie wiem.
Bardzo utrudniasz mi sprawę. Mogę cię teraz zabić.
Chyba, że porozmawiamy. Możemy porozmawiać?
Czemu Tavares porwał Lindę?
Nie mam pojęcia...
Dobra, zaczekaj. Czekaj.
Znam Tavaresa od lat.
Zarobiliśmy razem kupę szmalu...
I szczerze mówiąc, nie oddałem mu jego działki,
więc się wkurzył.
Sam wiesz, interesy czasem nie wychodzą.
I to straszne, ale...
czasem rodzina staje się zabezpieczeniem.
Czekaj. Posłuchaj mnie.
Posłuchaj.
On trzyma tam całą masę gotówki.
Moglibyśmy ją zgarnąć. Zdobyłeś jego zaufanie,
mógłbyś tam wrócić i zgarnąć hajs. Podzielilibyśmy się po połowie.
Wstawaj! Wstawaj, sukinsynie!
Cholera. Cholera!
Patrz na mnie. Gdzie mój syn? Mów.
Powiedz mi. Gadaj, cholera!
Gadaj!
Norman, przyjacielu.
Co robisz wieczorem?
Przyjedziesz do McAllen i pomożesz mi? Stawiam kolację.
W porządku.
Do zobaczenia.
- Dzień dobry. - Tu 911, słucham?
Chcę zgłosić wypadek.
Halo?
Tato? Kiedy wracasz do domu?
Pablo.
Gdzie jesteś?
- Lázaro, to ja. - Jack.
Uspokój się.
Posłuchaj.
- Pablo jest cały. - Dziękuję.
Dziękuję, Jack.
Zabiorę go, gdzie zechcesz,
ale musisz coś dla mnie zrobić w zamian.
Jeśli nie,
nie zobaczysz go już żywego.
Czego chcesz?
Wiem, że Tavares ma masę pieniędzy w więzieniu.
Chcę je mieć.
Jeśli je dla mnie zdobędziesz, wszystko będzie super.
Jeśli nie,
a nie wiem, czy wcześniej wyraziłem się jasno,
on umrze.
Co tam, Salas?
Dzień dobry.
Gdzie doktor?
Nie ma go tu.
Czytelnia już zamknięta.
Nie, jaka czytelnia? Przyszedłem z biura Julesa.
Mówili, że jest tutaj.
- Julián Mora to mój psycholog. - Nie ma go.
Zaraz przyjdzie.
A co u ciebie? Śliczna jesteś.
Mówili ci?
Co robisz w więzieniu? Zabiłaś kogoś?
Powinnaś być w telewizji.
Nie ma mowy.
Nie lubię telewizji.
- Nie lubisz? - Nie.
Racja. Lubisz książki.
Pomogę ci.
Jasne, jesteś intelektualistką.
Byłoby fajnie wyjść razem do muzeum, prawda?
Ale utknęliśmy w tej dziurze, nie? Nie ma rady.
- Racja, nie da rady. - Kto wie.
- To niemożliwe. - Tak.
Ale kolacja byłaby super, nie?
Tylko ty i ja, świece i tak dalej.
Filet mignon, butelka bąbelków.
Fajnie? Mogę wykorzystać kilka przysług.
I załatwiłbym to wszystko.
Tylko się zakradniesz.
Byłoby mi miło.
Naprawdę?
- Ale nie możemy. - Czemu nie?
- Możemy. - To nieetyczne. Nie wolno.
To możliwe.
- Santito może. - Szkoda.
- Naprawdę - Szkoda?
Czekaj, nie idź. Nie, nie. Nie żałuj mnie.
- Dzień dobry. - Miłości.
Julián! Patrz, przyszedł.
Co tu się dzieje?
- To zły moment. - Juan Pablo.
- Chodź. - Co?
- Porozmawiajmy. - Weź.
Czekaj, ja tu flirtuję.
Ej, nie idź.
Wal się. Idę do twojego biura, a ciebie tam nie ma.
- A potem przychodzisz i psujesz. - Biura?
Gabinetu. Mieliśmy spotkanie, tak?
Nie, chyba się pomyliłeś. Nigdy nie zapominam o pacjentach.
Pomyliłem? Niby jak?
Santito.
To koniec naszych spotkań.
Przekazałem cię koledze, jesteś na liście oczekujących.
Walić listę oczekujących.
- Ty jesteś moim psychologiem. - Nie.
Nie ty mnie oskarżyłeś
o gadanie o porwanej dziewczynie?
To nie wszystko. Wbiłeś sobie do głowy,
że z jakiegoś powodu chcę cię skłócić z Dantem Pardo.
Nie mogę leczyć kogoś, kto ma mnie za kapusia.
Rozumiem. Wyluzuj. Spokojnie. Luzik.
Relax, ajaks.
To tylko taka gadka, nic więcej.
Jesteśmy kumplami.
Właśnie nie. Nie jesteśmy.
Przekroczyliśmy granice relacji terapeuta-pacjent.
Rozumiem. Jasne. Trzeba zachować dystans.
Zaznaczam granice. Patrz.
To moje granice.
Santito siedzi tutaj, a doktorek jest tam. Super.
Załatwione, nie?
Decyzja już zapadła.
Z kim będę gadał o swoich sprawach?
Poleciłem cię znakomitemu profesjonaliście.
Wysłucha cię. Przywykniesz.
- Muszę iść. - Ten cały
profesjonalista może iść do piekła! Ty też, chuju!
Co jest? Co ci odwaliło?
Zdradziłem ci sekrety, dupku.
Otworzyłem przed tobą serce.
- Zamknij się. - Przestań!
Znasz tajemnice. Poczekaj, aż się dowie mój chrzestny,
to będziesz mieć przesrane.
Podoba ci się to, pedale?
Lubisz to, cioto? Lubisz to?
Poznasz prawdziwego Santito.
Pedał!
Idź się pierdol, chuju. Pierdol się.
Proszę pana.
Cholerny Silvestre.
Jak powstaną gliny-roboty, wywalę wszystkich strażników.
Zapłacisz mi, tak jak mówiłem. Nie zapomniałem.
Zobaczymy, czy zmądrzejesz.
Mówiłem ci, że jest zdolny.
Zostaw nas.
Skurwysyn.
Sprawy rodzinne.
Od kiedy sprawy rodzinne to zabijanie gringo sędziów?
- Nikogo nie zabiłem. - Nie jestem głupi.
Mówią, że to był wypadek. Ale ja wiem, że to ty.
Wiesz, ile tym ryzykowaliśmy?
Obyś to zrobił jak należy.
Tavares cię wysłał?
- Nie. - Nie?
Sędzia ukradł ci śniadanie w szkole podstawowej?
Musimy się pozbyć Tavaresa. To następny ruch, nie?
Nie zmieniaj tematu.
Zrobiłeś coś głupiego.
Jeszcze głupsze było to, że dałeś pieniądze Silvestre.
Dowiem się, co knujesz,
nawet, jeśli ci się to nie spodoba.
Wiesz co?
Ja mam problem rodzinny, jak to mówisz.
Tak czy siak.
Skoro się już rozumiemy,
pomogłem ci załatwić twój problem, a ty załatwiłeś mój.
Nie rozumiem.
Jeden koleś zaginął, gdy zabraliście młodą na farmę.
Ten jak-mu-tam Cumbias.
A pamiętasz Focę? On też nie żyje.
Chciałem go wynieść podczas bójki,
ale był zamrożony. Co miałem powiedzieć śledczym?
Grubasowi było gorąco, ale przesadził? Nie.
Nie możesz mnie za to obwiniać.
Trzeba było mówić wcześniej.
Już wpisałem ci to do akt.
Miło cię mieć z powrotem.
Załatw Tavaresa.
I już mnie nie dręcz.
Nie myśl, że to wszystko, co na ciebie mam.
Silvestre.
Proszę pana?
Jest twój.
Po rejestracji proszę tędy.
Dzień dobry. Proszę usiąść.
Ta trójka do Tysona. Proszę przejść.
- Ta pani do Muerto. - Tędy.
- Proszę wejść. - Wchodźcie, panie.
Ta pani do Pulquesa i to już wszystkie.
Już. Gotowe, gotowe.
- To wszystkie? - Tak.
Zamknij bramę.
Dzień dobry paniom.
- Dzień dobry. - Witam.
Cisza, proszę. Dzień dobry.
Dzień dobry.
Co tu mamy? Proszę pokazać.
Wie pan. Gorące jedzenie, jak zawsze.
- Jedzenie. - Tortille i fasola, tak?
Potrawka z fasoli.
Domowe jedzenie.
- Tak? - A pani co tu ma?
- To samo. - A także ubrania.
Trochę papierosów.
- To co zwykle. - Świetnie.
A pani co tam ma?
- To, co zwykle. - Racja. To, co zwykle.
Przeprowadzimy zwykłą rewizję.
Że co?
- Czemu? Czekaj. - Nie, dlaczego.
Co jest grane?
Marcial. Co jest, kurwa? Chodź tu.
Jesteśmy przyjaciółmi. Co ci odbiło, draniu?
Co ci jest, palancie?
Proszę pani, naprawdę z całym szacunkiem,
proszę się, kurwa, wyrażać.
- A więc to tak? - Właśnie tak.
Ej, fiucie! Ty sukinsynu!
Co ci odwaliło? Puszczaj.
- Puść mnie. - Rozstaw nogi, albo cię zmuszę.
- Skurwysyn. - Zostaw mnie!
Dobra robota, tato.
Pomarańcze.
- Patrz, Deedee. - Dostałeś czapkę, Bamm Bamm.
Skąd znasz Jacka?
Nie znam. Zadzwonił telefon.
Odebrałem. Do ciebie.
- To wszystko. - To nie wystarczy, kurwa.
- Co jest? Skopiemy go? - Co z tobą, stary?
- Jestem gotów. - Przestań, stary.
- Przestań. - Co jest, chuju?
- Wynoś się stąd. - Jestem naładowany.
Już wystarczy. Chodź stąd.
Czego chciał ten koleś? Chciał z tobą zadrzeć?
Był problemik, ale już po wszystkim.
Dlatego jesteś taki zajebisty.
Do twarzy ci z tą... cholerną twarzą robota.
„Był problemik”.
„Już po wszystkim”. Zajebiste.
Czekaj, Zaczekaj no.
- Ej, ej. - Co jest?
Rozmawiałem z chrzestnym, wiesz?
Co powiedział?
Dostaniesz bonus.
Żebyś wiedział, że jesteś w ekipie.
- Super. Wielkie dzięki. - Super.
Nie trzeba było?
Co ty gadasz? Daj spokój. Jak to?
Dostaniemy ekstra towar do sklepu.
- Super. - Jest dla ciebie.
- Właśnie tak. Ej. - Tak?
Weź sobie, co chcesz.
- Super. - Na koszt Santito.
Zgadzam się z panem, panie...
- Prokuratorze generalny. - Prokuratorze generalny, co mogę zrobić?
- To pana ludzie rozpoczęli nieczęstą... - Nieszczęsną.
Nieszczęsną wojnę ras.
Tak.
Rozumiem.
Moi ludzie zapobiegli katastrofie.
Jestem z nich dumny.
Do widzenia.
Niech to szlag.
Poszło panu lepiej niż prezydentowi.
Mogę wejść?
Rox.
Proszę wybaczyć.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Sto tysięcy pesos.
Wisisz mi sto tysięcy
za towar, który miały te dziewczyny i którego nie przepuściłeś.
Na jakiej planecie mieszkasz?
Nie widzisz, jak wszystko rozwalasz?
Prokuratura może nas rozwalić w każdej chwili.
Zostaw to, nie mam ochoty na świętowanie.
- Co się stało z sędzią Morris? - Jak to?
Czemu go zabiłeś?
Co, kurwa?
On nie żyje?
Mówią, że to był wypadek, ale obaj znamy prawdę.
Kurwa mać, czemu ten cholerny gringo zdechł?
Zabiłeś go, draniu.
Słuchaj, Peniche.
Czemu próbujesz mnie wyruchać?
Nie, próbuję zachować pracę.
Słuchaj, Jorgito.
Wyjdź stąd, wróć do domu i siedź tam na dupie.
Dla ciebie to praca.
Ale dla mnie to życie.
Jeśli chcesz zrujnować mi życie,
to ostatnią rzeczą, o którą powinieneś się martwić, jest praca.
Mówię ci to jako przyjaciel.
Dzięki, że mi to mówisz.
Dziękuję.
Rox.
Przyślij mi dwóch strażników.
To nie jest konieczne.
Pamiętaj tylko,
że ty mnie stąd nie wywalisz.
Decyzję o zakończeniu naszej współpracy
podejmę ja.
- Patrz. - Co?
To akta Dante Pardo.
Od początku jego sprawa wydawała mi się dziwna.
Zauważyłem. Poświęcasz mu dużo uwagi.
Teraz się okazuje, że zabił
dwie osoby, które zaginęły. Jak wygodnie.
Został wrobiony.
Zrzucili na niego winę i koniec.
Oskarżono go o trzy zabójstwa. To nie jest święty.
Wiem, ale...
Spotkałam już wiele zabójców, ale on...
Wydaje się inny.
Naprawdę.
Posłuchaj, Frida.
Wybacz, że ci to mówię, ale...
Nie rozumiem twojej obsesji na jego punkcie.
Serio tego nie czaję.
Przepraszam?
Zauważyłem, że się do niego przywiązujesz.
Nawet go przytulasz...
- Przytulam? - Tak.
- Widziałem was. - Okazywałam wsparcie.
Martwię się tylko, że może tobą manipulować.
To wcale nie tak. Ja tylko...
On ma inną wrażliwość.
Coś mi tu nie pasuje. Nie umiem powiedzieć, co.
- Sama nie wiem. - To do ciebie niepodobne.
Jesteś niezwykle mądrą kobietą.
Proszę, przemyśl to.
Nie pakuj się w coś podejrzanego.
Pewnie, że jestem mądra.
I umiem o siebie zadbać, jasne?
- Dziękuję. - Tak, wiem.
Co słychać?
Wciąż jesteś wściekły z powodu Morrisa?
Nie.
Wszystko gra.
Oglądam sobie kreskówki, wypoczywam.
Lubisz tę o koniu?
Tak.
Nie bądź idiotą.
Pewnie, że jestem wkurzony!
Ojcze chrzestny.
Nie wkurzysz się, jeśli ci coś powiem?
Ile ty masz lat?
Mów jak mężczyzna.
O co chodzi?
Ten psycholog.
Ten jebany psycholog.
On, on...
Nie chce mi pomóc.
Co?
Tak bardzo dopiekłeś terapeucie?
Aha, on mówi...
Mówi, że przekroczyliśmy granice naszej relacji czy coś takiego.
Wybacz, ale dla mnie ta terapia
to jakaś kupa bzdur.
Samo narzekanie i tyle.
„Nie dostałem hulajnogi, gdy byłem mały”.
Albo „zawsze chciałem przelecieć kuzynkę”.
- Pierdoły. - Naprawdę się wkurzyłem, ojcze chrzestny.
Powiedziałem mu naprawdę mnóstwo rzeczy.
Masę. I było super.
To był spoko koleś.
Co mu mówiłeś?
To psycholog, więc...
Wszystko. Tak? Wszystko.
O robocie też?
- I o dziewczynie? - Oczywiście. O Foce.
O farmie, o wszystkim.
- Na terapii trzeba się całkiem otworzyć. - Co za debil!
Serio, kurwa?
- Ty masz mózg, patałachu? - Chwila, czekaj.
Uspokój się. Mówiłem ci, żebyś się nie denerwował.
Cholerny psycholog złamał mi serce. Mieliśmy się dzielić wszystkim.
Kurwa mać.
Do diabła z tym.
Emocjonalny dzieciak z ciebie.
Takie dzieciaki zawsze czasem coś spieprzą.
Ale wciąż cię kocham.
- Serio? - Bez wątpienia.
Naprawimy to.
- Świetnie. - A jeśli jebany psycholog nas wydał,
wyrównamy rachunki.
Zabijemy go.
Zasłużył na to, chuj.
Świetnie, ojcze chrzestny.
Ech, synku.
Dzięki, Mike.
Dzięki, że przyszliście.
Potrzebujesz czegoś?
Nie, dziękuję.
Po prostu...
Nie ogarniam.
To wszystko...
Nie rozumiem tego, co się stało.
Wszystko było dobrze.
Co... co się zepsuło?
Nic się nie zepsuło.
Takie jest życie.
Tak się zdarza.
Masz przed sobą całe życie.
Musisz zacząć myśleć o sobie.
Tak, wiem.
Tylko że to trudne, wiesz?
Wszystko zmienia się tak szybko, że...
Nie wiem, co robić.
Chciałabym to zatrzymać.
Jakoś.
Praca dla twojej rodziny to był zaszczyt.
Pamiętaj.
Zawsze możesz na mnie liczyć.
Dzięki.
Doceniam to.
- Co jest, Bocinas? - Skurwysyn.
Ruszaj się!
Mamy nalot!
- Ej, spokojnie! - Czekaj.
Co jest, Marcial? Nie bądź dupkiem.
Dzisiaj wolno mi być dupkiem, fiucie.
Rozstaw nogi, albo cię zmuszę, jak twoją dziwkę.
Rozstawiaj, dupku!
Co znalazłeś, Ventura?
Pistolety, rewolwery...
Nawet karabin maszynowy.
Spisz to. Zabierz im telefony, alkohol, wszystko co znajdziesz.
Niezły arsenał.
Planujecie iść na wojnę?
Masz przestane, Marcial.
Idź się poskarż swojemu koleżce, Peniche.
Co jest, stary.
Co tutaj robisz?
Rozglądam się. Psy zabrały wszystko, nie?
Tak. Skurwysyny.
Zabrali pieniądze Mariano?
Jakie pieniądze?
Zabrali mu gotówkę.
Tak, zabrali wszystko.
Nie widzisz?
Dalej, dalej.
Nie wiem, gdzie jest kasa.
Zrobili najazd na cele. Mogą być gdziekolwiek.
Poczekaj chwilę.
Zobaczę, jak bardzo mnie to obchodzi.
Ach, racja. Gówno. Masz znaleźć moje pieniądze.
U Pablo w porządku?
Może.
Nie wiem, czy tu długo zostanie.
Wychowywanie dzieci kosztuje.
Ale powiem ci jedno.
Lepiej się pospiesz.
Skurwiel.
Co jest?
Dziwnie się zachowujesz.
Jesteś gliną?
Gadasz z laską, co?
- Nie. - Musi być prześliczna.
Ej, zaczekaj.
Spokojnie. Po prostu jesteś, wiesz,
taki zajebisty, naprawdę.
Taki przystojny.
Ale żadne homo.
Powiesz mi, co się stało z Focą i Cumbiasem?
Nie musisz odpowiadać, jeśli nie chcesz, ale
twoja sytuacja jest bardzo delikatna.
Mam ci znaleźć nowego prawnika?
Nie.
Posłuchaj.
Pomóż mi znaleźć chłopca, który zniknął z domu Porfiria.
Tylko tyle.
Czemu? Kim on jest?
Nazywa się Pablo.
Porfirio się nim zajmował, bo...
jego ojciec nie mógł.
Gdzie był jego ojciec?
Kim on jest?
Jego ojciec...
jest tutaj.
W La Rotunda.
Pablo jest twoim synem.
- Tak. - Ale czemu ukrywałeś
- coś takiego? - Frida, proszę,
nie mów o tym nikomu.
To niebezpieczne. Nie chcę, by coś mu się stało.
Ale czemu skłamałeś?
Mama Pablo zmarła dwa lata temu.
Byłem załamany, więc Porfirio i jego żona
zaproponowali pomoc. To wszystko.
Wiesz, kto zabił twojego prawnika?
- Kto porwał twojego syna? - Nie.
- Musimy iść na policję.
- Nie. - Musimy.
- Pomogą nam. - Proszę cię, Frida.
Nie mów nic glinom.
To sprawka niebezpiecznych ludzi. Tylko tyle mogę ci powiedzieć.
Proszę cię tylko, byś pomogła mi go znaleźć.
On ma tylko mnie.
Pomogę ci.
Znajdziemy go.
Dziękuję.
Nie możemy kupić nowych mundurów.
Zawalczymy o nadgodziny. Zajmę się tym.
Wezmę odpowiedzialność. Znacie mnie.
- Wiecie, że... - Otwieraj!
- Zawsze... - Otwieraj!
Masz przejebane, chuju!
Ej, pedale!
Skurwielu jebany!
Nie odpierdalaj głupot!
Chodź tu!
Nie tak się należy zwracać do naczelnika La Rotunda.
Przypominam, że jestem urzędnikiem państwowym
i musisz to uszanować.
Jeśli chcesz coś powiedzieć, mów mi to wprost. Tak?
Nie rób najazdów, chuju! Co?
Szpiegujesz mnie?
Co ty gadasz?
Nasłałeś na mnie osiłków!
Tak. Jesteś zły, bo przeszukaliśmy twój pawilon.
To całkowicie legalna procedura.
Zalegalizowana przez stan. Można ją wykonywać
rutynowo lub raz na jakiś czas w całym więzieniu.
Ale nie przeczytałem twojej skargi. Straciłeś coś?
Lepiej zwróć to, co mi zabrałeś.
Powiem ci jedno,
że tego
jeszcze mi nie zabrałeś.
Kazałem zarekwirować tylko wartościowe rzeczy.
A to się nie nadaje nawet do sikania.
Widziałeś, że to wiesz?
Mam ci pokazać?
Jeśli czegoś więzień potrzebuje,
niech prosi o spotkanie, jak inne bękarty.
Zobaczę w kalendarzu, czy mam wolne.
Jak inne bękarty?
Naprawdę to robisz, draniu?
Mam zacząć gadać?
Nie szczaj pod wiatr, idioto.